یکی از نغماتی که امروزه کمتر ازش می شنویم دو مقام نوا أثر و نکریز است. بین متخصصان موسيقي عرب اختلاف بین اصالت نکریز و نوا أثر وجود داره. یعنی بعضی میگن نوا أثر فصیله اصلی است و نکریز مقام فرعی منشعب از این مقام است، و بعضی هم میگن نکریز مقام اصلی است و نوا أثر یکی از شعب این مقام است. مقام نوا أثر از یک جنس خماسی نوا أثر روی درجه Do و جنس حجاز روی درجه Sol تشکیل می شود. نکریز هم عبارت است از: جنس نوا أثر بر Do و جنس نهاوند بر Sol. به خاطر نزدیکی این دو مقام به مقام نهاوند، امکان انتقال از نهاوند به این دو مقام یا حتی ترکیب این دو مقام با نهاوند خیلی رایج است. همچنین، چون رست هم معمولا روی درجه Do اجرا می شه، انتقال و یا ترکیب با این دو مقام زیاد شنیده می شه (مخصوصا با مقام نکریز که بعضا در اذان هم این ترکیب رو می شنویم). در مقام نوا أثر مقام فرعی (اصطلاح گوشه در موسیقی عربی جایگاهی ندارد) دیگر به نام أثر کرد وجود داره. در واقع مقام أثر کرد فقط در یک درجه با مقام نوا أثر فرق می کند و آن هم درجه دوم است. البته این مقام بیشتر به عنوان یک ترکیب و یا انتقال از مقام کرد استفاده می شه چون سه درجه اول این مقام دقیقا مثل سه درجه اول مقام کرد است. مقام دیگری هم وجود دارد با نام بسندیده (معرب پسندیده) که جنس دوم رست هست بجای حجاز (به ندرت از آن در تلاوت قران استفاده می شه).
و حالا چند نمونه از این نوع مقامات با صدای قاریان معروف مصر: